به‌منظور بررسی اثر محلول‌پاشی عصاره قارچ و کودهای نانو زیستی بر ویژگی‌های رشدی، عملکرد و کیفیت اسانس و برخی شاخص‌های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی نعناع فلفلی (Mentha × piperita L.)آزمایشی دو ساله در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با آرایش کرت‌های خردشده اجرا شد. عامل اصلی شامل محلول‌پاشی عصاره قارچ در چهار سطح(عدم محلول‌پاشی، 3، 6 و 9 پی پی ام) و عامل فرعی شامل چهار سطح کود نانو زیستی شامل(شاهد، نانو زیستی فسفره، نانو زیستی نیتروژنه و نانو زیستی میکوریزی) بود. افزایش غلظت عصاره قارچ از صفر به 9 پی پی ام موجب افزایش وزن خشک اندام هوایی از 4/9 به 9/16 گرم در بوته، عملکرد اسانس شاخ ‌و برگ از 236/0به 679/0 کیلوگرم در هکتار و محتوای پرولین از 55/5 به 32/13 میکرومول در گرم وزن تر برگ شد که به‌ترتیب بیانگر افزایش 21/80، 71/187 و 66/139 درصدی صفات نسبت به شاهد بود.

همچنین درصد اسانس از 49/2 به 91/3 درصد و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز از 92/3 به 86/6 میکرومول در دقیقه در میلی گرم پروتئین افزایش یافت. کود نانو زیستی نیز در برخی صفات به‌ویژه فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و محتوای پرولین اثر معنی‌دار داشت. معنی‌داری برهم‌کنش محلول‌پاشی عصاره قارچ و کود نانو زیستی برای صفاتی مانند وزن خشک برگ و قندهای محلول نشان داد که پاسخ گیاه به محرک قارچی به نوع نهاده نانو زیستی وابسته است. به‌طوری‌که ترکیب 6 پی پی ام عصاره قارچ با نانو زیستی میکوریزی بیشترین وزن خشک برگ را ایجاد کرد و ترکیب 9 پی پی ام