دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Survey correlation between some soil physicochemical properties on the severity of tomato Fusarium wilt and yield in the Ramian region, Golestan province, Iran بررسی همبستگی خصوصیات فیزیکی و عناصر غذائی خاک بر شدت بیماری پژمردگی فوزاریومی و عملکرد گوجه‌فرنگی در منطقه رامیان، استان گلستان 1 16 3491 10.22070/hpn.2021.5816.1113 FA نفیسه طاطاری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان. ایران. سید اسماعیل رضوی استادیار گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. سیدجواد صانعی مربی گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. الهه لطفعلی نژاد دانشجوی دکتری، گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Journal Article 2020 08 29 Introduction: Tomato is one of the widely grown vegetables worldwide. Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici is the significant contributory pathogen of tomato vascular wilt, and is a limiting factor of tomato production in Ramian region, Golestan province, Iran. This experiment was conducted for evaluation of soil physicochemical properties impacts on tomato Fusarium wilt. Material and methods: Soil samples were randomly selected from the Ramian region tomato fields and the physical (pH, EC) and chemical (organic matter, N, P, K) properties were measured by titration, flame photometry and spectrophotometry methods. Disease assessment (soil inoculum, external and internal scales) also recorded in different fields. A correlation analysis was used for analyzing the association between disease assessments with soil physicochemical properties, a correlation analysis was used. Results and discussion: The results of the study showed a low positive, but significant correlation between pH and soil inoculum. In return, the correlations between EC, N, P, K and organic matter and soil inoculums were not statistically significant. There was a significant correlation between EC, K and soil inoculums with external scale, also a positive and negative correlation observed between internal scale with soil inoculums and with K and P levels, respectively. The correlation between soil inoculum with yield of first, second and total harvests were not statistically significant, but a negative significant correlation observed between soil inoculum with yield of third harvest. The correlation of internal scale and yield of first harvest was also negative and significant. Conclusions: The results showed the low significant correlation of potassium and phosphorus on Fusarium wilt intensity in the Ramian region tomato fields. دلایل مختلفی مانند بیماریهای گیاهی سبب کاهش محصول گوجه‌فرنگی می‌شوند. بیماری پژمردگی آوندی ناشی از قارچ Fusarium oxysporum f.sp. lycopersici یکی از مهم‌ترین بیماری‌های این محصول است که همه ساله خسارت زیادی را به تولیدکنندگان گوجه‌فرنگی در سراسر جهان وارد می‌سازد. این آزمایش به منظور بررسی تاثیر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی خاک بر شدت بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجهفرنگی در منطقه رامیان (استان گلستان) اجرا گردید. بدین منظور تعدادی مزارع مختلف گوجهفرنگی در منطقه به صورت تصادفی انتخاب و نمونهبرداری انجام شد. سپس ویژگی‌های مختلف فیزیکی (هدایت الکتریکی و pH) و شیمیایی (نیتروژن، پتاسیم، فسفر و ماده آلی) خاک اندازه‌گیری گردید. ارزیابی بیماری نیز با شمارش تعداد مایهی تلقیح بیمارگر در خاک و شدت بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجهفرنگی توسط مقیاسهای ظاهری (علائم برگی) و داخلی (تغییر رنگ آوندی) در مزارع مختلف ثبت شد. نتایج نشان داد که همبستگی بین pH خاک با مقدار مایهی تلقیح بیمارگر اگرچه کم، اما معنیدار بود. در مقابل، همبستگی معنیداری بین EC، مقادیر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و ماده آلی خاک با تعداد مایهی تلقیح بیمارگر مشاهده نشد. همبستگیهای بین EC، مقدار پتاسیم خاک و مایهی تلقیح بیمارگر با مقیاس ظاهری نیز پایین، اما معنیدار بوده است، همچنین همبستگی بین مقیاس داخلی با تعداد مایهی تلقیح بیمارگر به صورت مثبت و با فسفر و پتاسیم خاک به صورت منفی مشاهده شد. در مزارع مورد بررسی هیچگونه همبستگی بین تعداد مایهی تلقیح بیمارگر با صفات عملکرد چین اول، دوم و عملکرد کل مشاهده نشد، اما همبستگی بین تعداد مایهی تلقیح بیمارگر با عملکرد چین سوم منفی و معنی‌داری بوده است. مقیاس داخلی با عملکرد چین اول گوجهفرنگی نیز همبستگی منفی و معنی‌داری نشان داد. به طور کلی، این مطالعه همبستگی معنیدار و پایین پتاسیم و فسفر خاک را بر شدت پژمردگی فوزاریومی در مزارع گوجهفرنگی منطقه رامیان نشان داد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3491_0bf09e1ac4d44e9fd298932b05c1ca34.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Effects of foliar application of fulvic acid and zinc oxide nanoparticle on some growth parameters and essential oils of lemon basil (Melissa officinalis L.) اثرات تغذیه برگی اسید فولویک و نانو اکسید روی بر برخی ویژگی‌های رشدی و اسانس گیاه بادرنجبویه Melissa officinalis L. 17 30 3391 10.22070/hpn.2021.5613.1101 FA ناصر حمزه نوردوز گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. سعیده علیزاده سالطه گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. غلامرضا گوهری گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. Journal Article 2020 06 05 Introduction: Lemon balm (Melissa officinalis L.) of the family Lamiaceae is an aromatic perennial subshrub native to the eastern Mediterranean region and western Asia. Lemon balm is one of important medicinal crops in Iran. There are three subspecies of Melissa officinalis subsp. officinalis, subsp. inodona and subsp. altissima; however, only subsp. officinalis has a commercial value with characteristic lemony odor, which makes it favorite for cultivation in Iran. It has long been used for its soothing medicinal effects and herbal aromatic properties (Sari and Ceylan 2002) in folk therapy. This plant has been traditionally used to treat fever, catarrh, headaches, influenza and insomnia. Essential oil is also believed to have spasmolytic, sedative and moderate antibacterial characteristics. Humic acid can be classified as humin, humic acid, and fulvic acid depending on its solubility at different pH. Humic acid precipitates at low pH, but fulvic acid is soluble (Lee et al., 2004). There are many complex compounds in the fulvic acid fraction; thus, the exact chemical structure is not well known. Zinc has been considered as an essential micronutrient for metabolic activities in plants. It regulates the various enzyme activities and required in biochemical reactions leading to formations of chlorophyll and carbohydrates (Auld et al., 2001). Zinc Nano-particle is used in various agricultural experiments to understand its effect on growth, germination, and various other properties. Nano-particles with smaller particle size and large surface area are expected to be the ideal material for use as Zn fertilizer in plants. Application of micronutrient in the form of Nanoparticles (NPs) is an important route to release required nutrients gradually and in a controlled way, which is essential to mitigate the problems of soil pollution caused by the excess use of chemical fertilizers. Researchers have reported the essentiality and role of zinc for plant growth and yield (Laware, and Raskar et al., 2014). Nano scale titanium dioxide (TiO2) was reported to promote growth and essential oil compounds in Dracocephalum moldavica (Gohari et al., 2020). In the present study the experiment was carried out to understand the effect of zinc oxide nanoparticle (ZnO NPs) and fulvic acid foliar application on growth and essential oil content of Melissa officinalis L.. Material and methods: The experiment was conducted in the research greenhouse at Varzeghan, East Azarbayjan province, Iran (longitude 46°43' E, latitude 38°42' N, altitude 1115 m). The study was done as factorial experiment using a completely randomized design (CRD) in three replications. Lemon balm (Melissa officinalis L.) seedling were purchased from Zarrin Giah Company (Urmia, Iran). Tree plants were transplanted into each 10-kg pot containing soil. Then, planted pots irrigated with water every week. The foliar application treatments including fulvic acid (0, 10 and 25 mg/L) and ZnO NPs (0, 20 and 40 mg/L) were applied four weeks after transplanting into the pots. All plants were irrigated with water until harvest at the same manner and treated water. All measurements (morphological parameters, SPAD, leaf area, P and K concentrations, total phenolic contentment and antioxidant capacity, essential oil content) were performed at the harvest stage. Three technical replications were set for each measurement of the parameters. Results and discussion: The results demonstrated that foliar application of fulvic acid and ZnO NPs could improve agronomic traits, SPAD, leaf area, P and K concentrations, total phenolic contentment and antioxidant capacity, essential oil content. These positive effects were more considerable at its moderate dose (10 and 20 mg/L fulvic acid and ZnO NPs, respectively) introducing it as the best treatment to enhancement of lemon balm performance especially its essential oil content. Gohari et al (2020) reported that application of TiO2 enhanced essential oil content. Given that fulvic acid and ZnO NPs, individually, have promising effects on different plants processes, the idea of their combination in same time caused to its treated for doubled positive effects. Conclusions: To be brief, the positive response of lemon balm to fulvic acid and ZnO NPs introduces organic and nanoparticle application as a supportive approach in plant production. This positive effect is more considerable by given attention to plant essential oil with importance in the cosmetic and pharmaceutical industries. به منظور بررسی اثرات محلول‌پاشی غلظت‌های مختلف اسید فولویک (صفر، ده و 25 میلی‌گرم در لیتر) و نانو اکسید روی (صفر،20 و40 میلی‌گرم در لیتر) بر ویژگی‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمایی گیاه بادرنجبویه آزمایش گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با نه ترکیب تیماری و سه تکرار به اجرا در آمد. در ادامه برخی صفات ریخت شناختی (ارتفاع گیاه، قطر ساقه، وزن تر و خشک بخش هوایی و ریشه)، صفات فیزیولوژیکی (سطح برگ و رنگیزه‌های فتوسنتزی)، صفات بیوشیمایی (فنل کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدان کل)، غلظت پتاسیم، فسفر و محتوای اسانس گیاه بادرنجبویه اندازه‌گیری شد. کاربرد همزمان اسید فولویک و نانوذرات اکسید روی باعث افزایش معنی‌دار میزان ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و محتوای فنول کل گیاه بادرنجبویه گردید. بیشترین مقدار پتاسیم (5/24 میلی گرم بر گرم وزن خشک) در گیاهان تیمار شده با اسید فولویک 25 میلی‌گرم در لیتر با نانو اکسید روی 20 میلی‌گرم در لیتر مشاهده گردید. همچنین، تیمار 20 میلی‌گرم در لیتر نانو اکسید روی باعث افزایش غلظت فسفر (19/0 میلی-گرم بر گرم وزن خشک) در برگ‌های گیاه بادرنجبویه شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، تیمار ترکیبی اسیدفولویک با غلظت ده میلی‌گرم در لیتر با نانو اکسید روی با غلظت20 میلی‌گرم در لیتر بیشترین درصد اسانس را با 29/0 درصد به خود اختصاص داد. چنین به نظر می‌رسد که کاربرد اسید فولویک و نانو اکسید روی می‌تواند با بهبود شرایط رشدی گیاه باعث افزایش عملکرد و تولید گیاه دارویی بادرنجبویه شود و از نظر اقتصادی به تولیدکنندگان این محصول کمک نماید.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3391_76d2a4ad63dc5e7697914e64bba76abf.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Morphological and phytochemical response of dill (Anethum graveolens L.) to natural zeolite under drought stress واکنش مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی گیاه شوید (.Anethum graveolens L) به زئولیت طبیعی تحت تنش خشکی 31 46 3034 10.22070/hpn.2020.5128.1072 FA سمیه جلالی دانش آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه بین المللی امام خمینی ( ره)، قزوین، ایران. راحله خادمیان استادیار گروه ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشگاه بین المللی امام خمینی ( ره)، قزوین، ایران سید محسن حسینی استادیار گروه ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشگاه بین المللی امام خمینی ( ره)، قزوین، ایران. بهنام صداقتی دانش آموخته دکتری بیوتکنولوژی ، دانشگاه بین المللی امام خمینی ( ره)، قزوین، ایران. Journal Article 2020 01 15 Introduction: Water deficit is one of the major limiting factors that influences the cultivation and production of agricultural crops in the world. Drought stress severely impairs plants growth and development through alterations in the physiological, morphological, biochemical, and molecular attributes (Cheng et al., 2018). Most of the world's farms are located in arid and semi-arid regions. In addition, drought conditions can be exacerbated by climate change and water scarcity. Therefore, it is important to find a way for increasing the adaptation potential of crops to water shortage (Asghari et al., 2020). Zeolite can act as water moderators and play a key role in plant growth and development under drought condition. The aim of this research was to investigate the effect of zeolite application on morphological traits and secondary metabolite biosynthesis of dill (Anethum graveolens L.) under drought stress. Material and methods: This study was conducted as a factorial experiment in a completely randomized block design with three replications in the greenhouse. The experimental factors included irrigation regimes in 3 levels (40 %, 80 % and 100 % of filed capacity (FC), application of zeolite in 2 levels (0.0 and 2.5 g/ kg of soil) and plant ecotype (Naeen and Zavereh). Seeds of dill were obtained from Pakan Bazr Company, Isfahan, Iran. The seeds were cultured in pot containing sandy loam soil. When plants were fully established, drought treatment was started and continued until harvest. Then, we measured some morphological and biochemical attributes of dill plant. The obtained data were analyzed using analysis of variance (ANOVA) performed with SAS software. Duncan’s multiple range test was used to distinguish the differences in treatments. Results and discussion: The results showed that water deficit and zeolite application significantly affected morphological and biochemical properties of dill plant. Drought stress reduced plant height, leaf area, fresh ant dry weight of plant and 1000 grain weight but only amplified root length. Application of zeolite alleviated drought-related damages and promoted plant growth and development, which increased leaf area and the amount of grain per plant, and reduced root length and plant height. A similar effect of drought stress and zeolite treatment has reported in Dracocephalum moldavica (Gholizadeh et al., 2010). Our data demonstrated that mention attributes significantly influenced by the plant ecotype, and Naeen was more effective than Zavareh. The results illustrated that the severity of drought stress play a key role in the amount of phytochemical compounds of dill seeds. The highest amount of dill ether and alphaphellandrene was recorded under normal condition. While, the highest level of limonene was obtained in plants subjected to moderate drought stress. In addition, the severe water stress led to the highest accumulation of carvone and transdihydrocarvone in dill seeds. Zehtab Salmasi et al., (2016) reported that water shortage causes an increase in dill ether and limonene of dill plants. Conclusions: Water deficit adversely affected normal growth and morphological properties of dill plants. The obtained results showed that dill plant could adapt to drought condition by raising its protective compounds and root length. Water stress significantly enhanced essential oil percentage of basil plant, leading to accumulation of dill ether, carvone, transdihydrocarvone and limonene in its seed. The exogenous usage of zeolite can successfully alleviate deleterious impacts of water shortage on dill plant by improving morphological characteristics and stimulating secondary metabolites production. به منظور ارزیابی اثر سطوح تنش خشکی و تاثیر زئولیت طبیعی روی صفات مورفولوژیکی و فیتوشیمایی گیاه شوید آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل آبیاری در سه سطح (40%، 80% و100% ظرفیت زراعی)، زئولیت در دو سطح (صفر و 5/2 گرم در هر کیلوگرم خاک) و دو اکوتیپ (نائین و زواره) بود. نتایج نشان داد که با افزایش شدت تنش خشکی صفات ارتفاع بوته، سطح برگ، وزن تر و خشک بوته و وزن هزار دانه نسبت به شاهد به ترتیب 55، 9، 59، 42 و 36 درصد کاهش و طول ریشه 73 درصد افزایش نشان دادند. با مصرف زئولیت سطح برگ گیاه 8 درصد افزایش و طول ریشه و ارتفاع بوته به ترتیب 21 و 45 درصد کاهش داشتند. اثر اکوتیپ روی ارتفاع، وزن تر و خشک بوته و وزن هزاردانه معنیدار بود که در همه موارد اکوتیپ نایین برتر از اکوتیپ زواره بود. نتایج GC-MS نشان داد که، تحت تنش خشکی مقادیر لیمونن، کاروون و ترانس دی هیدروکاروون به ترتیب 5/24، 20 و 33 درصد افزایش یافت. همچنین، ترکیبات دیل اتر و آلفافلاندرن با مصرف زئولیت به ترتیب افزایش 34 و 29 درصدی را نشان دادند.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3034_dca4aad23f485ce03b7038ab1ef09ede.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Effect of using Piriformospora indica and cadmium on some morphophysiological traits and concentration of nutrients of tomato in aeroponic system اثر استفاده از قارچ Piriformospora indica و کادمیوم بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیک و غلظت عناصر غذایی در گیاه گوجه فرنگی در سیستم هواکشت 47 60 3492 10.22070/hpn.2021.5319.1086 FA شریفه گلستانی کیان دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، همدان، ایران زهرا موحدی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، همدان، ایران. مهدی قبولی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، همدان، ایران. 0000-0002-6173-7327 احسان محسنی فرد استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. Journal Article 2020 02 25 Introduction: Heavy metal stress is one of the most important limiting factors for plant growth and yield in many parts of the world. Cadmium is a heavy metal of special importance (Alloway, 1990). The differences in plant response and toxicity are due to the differences in the cadmium content of the rhizosphere, continuity of treatments, and, especially, plant types and cultivars (Hassan et al., 2006). Application of biological methods is effective in increasing plant resistance to environmental stress; one such method is to use the potential of beneficial soil organisms such as mycorrhizal fungi.Endophytic mycorrhizal fungi include the endophytic fungus Piriformospora indica. Due to the importance of symbiotic relationship between the fungus P. indicaand various plants for growth stimulation and, as a result, yield enhancement and also for increasing plant tolerance to different stresses, researchers have been studying the potentials of this fungus for achieving the objectives of sustainable agriculture (Qiang et al., 2011). An appropriate cultivation system for studying the effects of Piriformospora indica on plants under cadmium stress is the aeroponic system. The aeroponic method is a special hydroponic system in which plant roots are placed in a closed container and nutrient solution is sprayed on them at intervals by a pump and a timer(Hayden et al., 2004). Because of the advantages of the aeroponic system for investigating the effects of heavy metals on plants, and especially vegetables, it was used in this study to examine the effects of the fungus Piriformospora indicaon some morphophysiological traits of the tomato plant under cadmium stress. Material and methods: This experiment was conducted in completely randomized design with three replications. The treatments were the control, 3 mgL-1 concentration of cadmium nitrate with inoculated plants,3 mgL-1 concentration of cadmium nitrate with un-inoculated plants, 6 mgl-1 concentration of cadmium nitrate with inoculated plants, 6 mgL-1 concentration of cadmium nitrate with un-inoculated plants. Then, the morphological traits such as wet and dry weights of aerial organs, wet and dry weights of roots, plant height, root height, and the number of leaves were measured for the plants. In addition, the physiological traits such as photosynthetic pigments, ion leakage, phenolic compounds, proteins, carbohydrates, peroxide lipids and the absorption of the elements phosphorous, zinc, iron, manganese, and cadmium were also assessed. Results and discussion: The results of variance analysis showed that there is a significant difference at the 5-percent level between different treatments for the traits wet and dry weights of aerial organs, wet and dry weights of roots, plant height, root height, number of leaves,photosynthetic pigments, ion leakage, phenolic compounds, proteins, carbohydrates, peroxide lipids and the absorption of the elements phosphorous, zinc, iron, manganese, and cadmium. Conclusions: The results of the investigation were indicative of negative effects of cadmium on most of the traits studied. Using the fungus P. indicawas relatively effective in the reduction of the negative effects of cadmium toxicity. Furthermore, the results showed that the aeroponic system can be well used to study the effects of heavy metals, especially on roots, because all the stages of root growth and the direct effects of heavy metals on them can be easily monitored in a controlled environment. تنش فلزات سنگین یکی از مهمترین عوامل محدود کنندة رشد و عملکرد گیاهان در بسیاری از مناطق دنیا است. قارچ Piriformospora indica به عنوان یک قارچ اندوفیت شبه میکوریزی باعث تحریک رشد بسیاری از گونه‌های گیاهی گردیده و همچنین مقاومت به تنش‌های زیستی و غیرزیستی را افزایش می‌دهد. هدف از اجرای این پژوهش بررسی تاثیر قارچ اندوفیت P. indica بر برخی ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیکی گیاه گوجه‌فرنگی در شرایط تنش نیترات کادمیم در سیستم هواکشت بود. این پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل شاهد، گیاهان تلقیح شده با قارچ P. indicaوmg L-13 نیترات کادمیم، عدم تلقیح گیاهان با قارچ P. indica و mg L-13 نیترات کادمیم، گیاهان تلقیح شده با قارچ P. indica و mg L-16 نیترات کادمیم، عدم تلقیح گیاهان با قارچ P. indica و mg L-16 نیترات کادمیم بود. نتایج بررسی‌های صورت گرفته نشان داد که با افزایش غلظت کادمیم، تعداد برگ، طول ریشه‌، ارتفاع کل، وزن تر و خشک ریشه‌ و کل و رنگیزه‌های فتوسنتزی کاهش یافت، بطوریکه کمترین تعداد برگ (61/45)، طول ریشه (74/35 سانتی‌متر)‌، ارتفاع کل (50/113 سانتی‌متر)، وزن تر و خشک ریشه‌ (به ترتیب، 72/20 و 13/3 گرم)، وزن تر و خشک کل (به ترتیب، 44/63 و 73/17 گرم)، کلروفیل a (32/1 میلی‌گرم بر گرم)، کلروفیل b (10/1 میلی‌گرم بر گرم) و کاروتنوئید (35/1 میلی‌گرم بر گرم) در غلظت mg L-16 نیترات کادمیم در عدم تلقیح گیاهان با قارچ P. indica بدست آمد. همچنین گیاهان تلقیح شده با قارچ در مقایسه با گیاهان شاهد از رشد و عملکرد بیشتری در شرایط تنش برخودار بودند که این موضوع بر نقش مؤثر این قارچ در بهبود خصوصیات گیاه گوجه‌فرنگی تحت شرایط تنش فلزات سنگین دلالت داشت.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3492_ec26ebb566d099634311f9e100e9a7fa.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 The effect of urea, nano-nitrogen fertilizer and amino acid on polyphenolic compounds of purple coneflower (Echinaceae purpurea L.) تأثیر اوره، نانوکودنیتروژن و آمینواسید بر ترکیبات پلی‌فنولی گیاه دارویی سرخارگل (Echinaceae purpurea L.) 61 78 3039 10.22070/hpn.2020.5352.1089 FA ارسلان پیروش دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاهان دارویی، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. محمد علی شیخ محسنی استادیار گروه گیاهان دارویی، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. فاطمه نژاد حبیب وش استادیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Journal Article 2020 03 24 Introduction: Purple coneflower (Echinaceae purpurea L.) is one of the famous and useful medicinal herbs of the Asteraceae family (Mrozikiewicz et al., 2010). Active and important components of this plant include phenols (caffeic acid, coumaric acid, rosemaric acid, chlorogenic acid and gallic acid) and essential oil (jermacheron, betacariophylene and homolene) (Thomsen et al., 2012). It is widely used for the treatment of chronic respiratory and urinary tract infections, viral infections, enhancement of the immune system, defense and burns and has a high antioxidant activity (Tsai et al., 2012). Nitrogen is one of the most important nutrients in the growth and development of medicinal plants and naturally changes the yield of the crop. Therefore, it affects the quantity and quality of the active substances of medicinal plants (El-Sayed et al., 2012). Considering the benefits and the role of purple coneflower plant in medicinal industries, and the importance of polyphenolic compounds, in this research, the application of nano-nitrogen, amino acids and urea fertilizer and their effects on polyphenolic compounds and total nitrogen content in purple coneflower were investigated. Material and methods: In this study, in order to evaluate the effect of fertigation of urea and foliar spray of nano-nitrogen and amino acid fertilizers on polyphenol content of Echinacea purpurea, a factorial experiment based on a complete randomized design was held in Zaringiah greenhouse in Urmia on 2019. Experimental treatments included urea fertilizer (0, 100 and 200 kg/ha), nano-nitrogen spraying solution (0, 1 and 3 g/L) and spraying with commerical amino acid fertilizer (0, 1 and 3 g/L). To extract the polyphenols, one gram of the powdered plant sample was added to 20 ml of water-methanol solvent (25:75), the extraction process was performed by ultrasonic instrument for 40 min. The identification and quantification of the phenolic acids under study were performed using a high performance liquid chromatography 1100 Series manufactured by Agilent USA. Total nitrogen was measured by Kjeldahl method (AOAC, 2000). Data were analyzed using SPSS statistical software (ver. 24). Results and discussion: In purple coneflower plant, gallic acid was maximized by application of 3 g/L of nanonitrogen. Cinnamic acid and apigenin compounds were obtained at highest level by application of 1 and 3 g/L of amino acid, respectively. Chlorogenic acid and quercetin compounds were maximized by simultaneous application of 1 g/L of nanonitrogen and 3 g/L of amino acid. Coumaric acid and rosemaric acid with simultaneous application of 3 g/L of amino acid and 200 kg/ha of urea and caffeic acid and rutin by applying 200 kg/ha of urea reach to their maximum value. Since the composition of coumaric acid had the highest amount among other polyphenolic compounds (about 31 mg/50 g of dried plants), it was selected as the main compound of this plant. This compound has various applications in the perfume and pharmaceutical industries. Optimal treatment for coumaric acid, namely "nanonitrogen-0, amino acid-3, urea-200", is also optimal for rosemaric acid, and also in this treatment the amount of some important polyphenolic compounds such as gallic acid, rutin and chlorogenic acid is considerable. Therefore, in order to increase the important polyphenolic compounds in purple coneflower, the optimum treatment is 3 g/l amino acid and 200 kg/har simultaneously. Measurement of plant nitrogen content showed that nano-nitrogen, amino acid and urea fertilizer solution increased total nitrogen content in plant shoot compared to control. Also, the effect of urea, nano-nitrogen and amino acid levels on the total nitrogen concentration of shoots showed that the total nitrogen accumulation in shoots increased with increasing nitrogen level. Increasing the nitrogen supply of the plant causes better synthesis of nitrogen compounds in the plant (both primary metabolites and secondary metabolites) followed by the plant's nitrogen content. However, the application of large amounts of different nitrogen fertilizers at the same time has a negative effect on nitrogen uptake. Conclusions: The results of polyphenolic compounds of the purple coneflower plant showed that the use of nitrogen fertilizers in different forms can increase the polyphenolic compounds by providing nitrogen. Due to the difference of biosynthetic pathway of different polyphenolic coumponds in purple coneflower, it is not easy to recommend an optimal nitrogen resource with the optimal value for all the phenolic compounds. But at all, the treatment of "nanonitrogen-0, amino acids-3, urea-200", which was optimal for coumaric acid and rosemaric acid and did not cause significant damage to the amount of gallic acid, rutin and chlorogenic acid, is introduced as a optimal treatment. Therefore, in order to increase the content of important polyphenolic compounds in purple coneflower, simultaneous foliar spray of 3 g/l amino acid and fertigation application of 200 kg/ha of urea is the best treatment. This improves the antioxidant properties of the plant extract and, consequently, its medicinal properties. این تحقیق به منظور ارزیابی تاثیر کود اوره و محلولپاشی نانونیتروژن و آمینواسید بر نوع ترکیبات پلیفنولی و محتوای نیتروژن کل در اندام هوایی گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea)، بر پایه فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در بهار سال 1398 انجام گرفت. فاکتورهای آزمایش شامل فاکتور اول کود اوره (0، 100 و 200 کیلوگرم در هکتار)، فاکتور دوم محلول‌پاشی با نانوکودنیتروژن (0، 1 و 3 گرم در لیتر) و فاکتور سوم محلولپاشی با آمینواسید تجاری فرمولایف (0، 1 و 3 گرم در لیتر) بودند. برداشت در زمان گلدهی گیاه انجام شد و بعد از خشک کردن گیاه در سایه، عصاره هیدروالکلی اندام هوایی به روش استخراج با امواج فراصوت تهیه گردید. تشخیص و اندازهگیری ترکیبات پلیفنولی موجود در عصاره بوسیله دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا صورت گرفت. اعمال تیمارهای نیتروژن بر ترکیبات پلی‌فنولی گیاه سرخارگل تأثیر مثبتی داشت و هر ترکیب فنولی در یک تیمار خاص به بیشترین مقدار رسید. بهطوریکه ترکیب اسید گالیک Gallic acid)) با اعمال 3 گرم در لیتر از نانوکودنیتروژن و ترکیبات اسید سینامیک (cinnamic acid) و آپیچنین به ترتیب با اعمال 1 و 3 گرم در لیتر از آمینواسید به حداکثر مقدار خود رسیدند. همچنین، ترکیبات اسید کلروژنیک (chlorogenic acid) و کوئرستین (quercetin) با اعمال همزمان 1 گرم در لیتر از نانوکودنیتروژن و 3 گرم در لیتر از آمینواسید، ترکیبات اسید کوماریک (comaric acid) و اسید رزماریک (romaric acid) با اعمال همزمان 3 گرم در لیتر از آمینواسید و 200 کیلوگرم بر هکتار اوره و ترکیبات کافئیک اسید و روتین (rutin) با اعمال 200 کیلوگرم بر هکتار اوره به بیشترین مقدار خود رسیدند. از آنجایی‌که تیمار 3 گرم در لیتر از آمینواسید و 200 کیلوگرم بر هکتار اوره، بیشترین مقدار ترکیبات اسید کوماریک (comaric acid) و اسید رزماریک (romaric acid) را ایجاد نمود و آسیب کمتری نیز به مقدار ترکیبات مهم اسید گالیک Gallic acid))، اسید کلروژنیک (chlorogenic acid) و روتین (rutin) زد، لذا می‌تواند به‌عنوان تیمار بهینه جهت افزایش محتوای ترکیبات مهم پلی‌فنولی گیاه سرخارگل معرفی شود. اندازه‌گیری محتوای نیتروژن گیاه نیز نشان داد که با محلولپاشی نانونیتروژن و آمینواسید و کوددهی اوره، میزان نیتروژن کل در اندام هوایی گیاه نسبت به شاهد افزایش می یابد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3039_1d8b49ee3b59ce6de118775e8e004697.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 The effect of foliar spray of sucrose and certain mineral nutrients on carbohydrates partitioning in radish (Rhaphunus sativus var. sativus) تاثیر محلول پاشی ساکارز و برخی عناصر غذایی بر تسهیم کربوهیدرات ها در گیاه تربچه(Rhaphunus sativus var. sativus) 79 96 3045 10.22070/hpn.2020.5714.1109 FA رضا صالحی ملک آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. دلارام نظام دوست دارستانی دانشجوی کارشناسی، گروه مهندسی اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. کامران قاسمی استادیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. 0000-0002-5001-0392 Journal Article 2020 07 16 Introduction: Carbohydrate export from green leaves is a vital factor for growth and development of non-photosynthetic parts of plants, so both reinforcement of physiological sinks and assistance to carbohydrate translocation, can lead to more growth of physiological sources. Spray of exogenous sucrose has been evaluated in numerous studies and its positive influence was reported in various horticultural crops including tomato (Mashayekhi et al., 2016) and strawberry (Mendoza et al., 2005). In this experiment, it was aimed to manage sink-source relationships via exogenous sucrose spray and contributory elements for carbohydrate translocation comprising potassium (K), magnesium (Mg) and boron (B). Material and methods: The experiment was carried out in factorial format based on completely randomized design in greenhouse conditions with 4 replications and 5 samples. The first factor was sucrose in two levels (control: S0 and 5 percent concentration: S1) and second factor was mineral nutrition in six levels consisting control (C), boric acid (BA), potassium sulfate (PS), potassium nitrate (PN), magnesium sulfate (MS) and magnesium nitrate (MN). An open hydroponic system was used for growing the radishes in cocopeat + perlite (1:1) medium culture. Biomass, photosynthetic pigments, photosynthesis parameters and carbohydrate allocation were determined to find the best treatment. Results and discussion: The highest fresh weight of aerial part of radish was recorded in S0PS treatment that was significantly more than the others. Treatment of S1MN ranked in second for fresh weight of aerial part. Surprisingly, all of the sucrose treatments caused more fresh and dry weight of aerial parts in comparison with control (S0C). Maximum dry weight of aerial parts was seen in S0PS that was not significantly different with S1MN. Interaction of sucrose and mineral nutrition was statistically significant in fresh weight of tuber but not in dry weight of it. The lowest fresh weight and diameter of radish tuber was observed in S0MS that was not different with S0C and S1BA significantly. The significant lowest transpiration rate recorded in S0C treatment showed stomatal limitation of control plants, so it can be considered an obstacle for normal photosynthesis which removed in treated plants. Chlorophyll a and carotenoids in the radishes treated by sucrose were significantly more than control plants. The treatment of S1MN showed the highest percentage of tuber carbohydrate, although its difference was not statistically significant with S1PS and S1KN. Conclusions: According to the results, spray of potassium sulfate can be recommended to achieve more edible yield of radish. Foliar application of sucrose at the concentration of 5% caused photosynthetic limitations and increased non-photochemical quenching. Because of this reason, lower concentration should be tested in future researches to find the best concentration. هرگونه تقویت بخش‌های فتوسنتزکننده و کمک به انتقال کربوهیدرات‌ها می‌تواند منجر به افزایش رشد مقاصد فیزیولوژیکی گردد. در این پژوهش سعی شد تا از طریق محلولپاشی خارجی ساکارز و عناصر معدنی دخیل در انتقال کربوهیدرات، روابط منبع و مخزن گیاه تربچه مدیریت شود. این آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با دو فاکتور ساکارز در دو سطح (صفر و پنج درصد) و نمک‌های معدنی در شش سطح (شاهد، سولفات پتاسیم (K2SO4)، نیترات پتاسیم KNO3، سولفات منیزیم (MgSO4)، نیترات منیزیم (Mg(NO3)2) و اسید بوریک (H3BO3)) با چهار تکرار (و پنج گیاه برای هر تکرار)، در بستر جامد کوکوپیت + پرلیت (به نسبت مساوی) صورت پذیرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بیشترین وزن تر اندام هوایی تربچه در تیمار بدون ساکارز+سولفات پتاسیم دیده شد که به‌طور معنی‌داری از تمامی تیمارهای دیگر بیشتر بوده و تیمار ساکارز پنج درصد+نیترات منیزیم در رتبه دوم قرار گرفت. همچنین به‌طور جالب توجهی تمامی تیمارهای دارای ساکارز نسبت به شاهد (بدون کاربرد ساکارز و عناصر معدنی) از نظر وزن تر و خشک اندام هوایی دارای برتری معنی‌داری بودند. میزان پایین تعرق در گیاهان شاهد دیده شد که به‌طور معنی‌داری کمتر از تمامی ترکیبات تیماری مورد استفاده در این آزمایش بود. میزان رنگیزه‌های فتوسنتزی شامل کلروفیل a و کاروتنوئیدها در گیاهان تیمارشده با ساکارز به‌طور معنی‌داری بیشتر از گیاهان شاهد بود. تیمار ساکارز+نیترات منیزیم به‌صورت معنی‌داری بیشترین درصد کربوهیدرات کل غده و کمترین درصد کربوهیدرات برگ را داشت؛ هرچند اختلاف آن از نظر آماری با دو تیمار ساکارز+سولفات پتاسیم و ساکارز+نیترات پتاسیم معنی‌دار نبود. به‌طورکلی جهت افزایش عملکرد خوراکی تربچه، میتوان از محلول‌پاشی سولفات پتاسیم به‌طور موثری استفاده نمود. همچنین غلظت پنج درصد محلول‌پاشی ساکارز برای تربچه زیاد بوده و محدودیت‌های فتوسنتزی در این گیاه را بدنبال دارد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3045_75fbd97c1271cc3d6fe0bf743f0a037c.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Evaluation of the effects of chelated plus nano fertilizer on yield factors and some secondary metabolites in Marigold (Calendula officinalis L.) بررسی تاثیر نانو کلات کامل بر شاخصه‌های عملکرد و برخی متابولیت‌های ثانویه گیاه همیشه‌بهار (Calendula officinalis L.) 97 112 3310 10.22070/hpn.2020.5811.1112 FA عسگر غنی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران. سعیده محتشمی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران 0000-0001-6744-9716 محمد اسماعیل پور استادیار گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران. سلما جمالیان استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران. 0000-0002-5875-3182 Journal Article 2020 09 04 Introduction: In order to achieve desirable yield based on optimized nutritional management and cost reduction, Nano fertilizer utilization has become abundantly popular. Nano fertilizers accommodate the essential nutrients for the plants incorporated with special carriers at Nano scales. Whereas they exhibit many intense physical and chemical alterations, controlled release in Nano fertilizers is due to a sustained combination of carrier and the nutrients (Sempeho et al., 2014). Foliar application of MnO Nano particles on plants resulted in increased vegetative growth, improved fruit quality, maximum yield and photosynthetic pigments content. By using FeO Nano fertilizers, organic material, protein and lipid content in fruits were also enhanced (Shebl et al., 2019). ZnO nanoparticles increased legume yield in peanut and showed a higher rate of absorption compared to ZnSo4 (Prasad et al., 2012). Strengthening antioxidant activity and increased total phenol after using Nano fertilizer supplements in rice was reported by Singh et al., 2013. Material and methods: A pot factorial experiment based on completely randomized design with two factors and five replications was conducted. First factor included five levels of fertilizer concentrations (0, 1, 2, 3, 4 g L-1) as foliar application and the second factor was comprised of two levels of foliar spraying (7 and 14 days’ interval). The main growth and yield traits and some of the biochemical characteristics of Marigold flower extract were evaluated at this experiment. Results and discussion: Seven days’ interval of 1 g L-1 Nano fertilizer foliar application resulted in maximum plant height. The maximum plant height (48.10 cm), flower diameter (40.22 mm) and flower number (38.74) were noticed after 1 g L-1 Nano fertilizer at seven days’ interval of foliar application. After seven days interval, by increasing Nano fertilizer concentration, decrease in plant height, flower diameter and flower number was also obvious, whereas fourteen days interval of 3 g L-1 Nano fertilizer increased both traits. Nano fertilizer utilization at fourteen days’ interval resulted an increasing effect on flavone and flavonol content (9.08 mg Quercetin g DW-1). Seven days’ frequencies of 3 g L-1 Nano fertilizer foliar application, apparently increased total flavonoids (38.20 mg Quercetin g DW-1). Increasing the Nano fertilizer concentration up to 3 g L-1, increased total phenolic compounds and fourteen days’ foliar application of Nano fertilizer significantly raised the contents of these compounds compared to seven days’ intervals. By increasing Nano fertilizer concentration, antioxidant activity was reduced but fourteen days’ intervals showed a significant increase in comparison with seven days. 3 g L-1 Nano fertilizer application with seven days’ intervals improved most of the photosynthetic pigments. Conclusions: Generally, these findings confirm the effectiveness of Nano fertilizer application in two intervals on yield factors and active substances contents in Marigold. جهت دستیابی به عملکرد مطلوب با بهینه‌سازی تغذیه و کاهش هزینه‌ها، استفاده از نانوکودها رایج شده است. برای انجام این تحقیق، آزمایشی گلدانی به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با 2 فاکتور و 5 تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل، غلظت-های مختلف نانوکود شامل 5 سطح (شاهد، یک، دو، سه و چهار گرم در لیتر) و فاکتور دوم شامل: دفعات محلول‌پاشی در دو سطح (هفت و چهارده روز یک‌بار) بود. بالاترین ارتفاع بوته (10/48 سانتی‌متر)، قطر گل (22/40 میلی‌متر) و تعداد گل (74/38) پس از کاربرد غلظت یک گرم در لیتر نانوکود در تیمار محلول‌پاشی هفت روز یک‌بار مشاهده شد. غلظت یک گرم در لیتر نانوکود با محلول‌پاشی چهارده روز، بیشترین تأثیر افزایشی را در ارتباط با میزان فلاون و فلاونول (08/9 میلی‌گرم کوئرستین در گرم نمونه خشک) نشان داد. دفعات محلول‌پاشی هفت‌روز با غلظت سه گرم در لیتر نانوکود، به طور معنی‌داری میزان فلاونوئید کل را افزایش (20/38 میلی‌گرم کوئرستین بر گرم وزن خشک) داد. در ارتباط با مقدار ترکیبات فنولی کل، افزایش غلظت تا سطح سه گرم در لیتر باعث افزایش این ترکیبات شد و محلول پاشی چهارده روز روند افزایشی معنی‌داری در این صفت در مقایسه با محلول‌پاشی هفت روز نشان داد. با افزایش غلظت نانوکود، فعالیت آنتی‌اکسیدانی گیاه کاهش یافت اما دفعات محلول‌پاشی چهارده روز یک‌بار افزایش معنی‌داری در مقایسه با هفت روز نشان دادند. غلظت سه گرم در لیتر نانوکود با محلول‌پاشی هفت روزه باعث بهبود بیشتر رنگیزه‌های فتوسنتزی گردید.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3310_885d9afa8591df31636eade73cac646c.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Evaluation of the yield and content of photosynthetic pigments of Plantago ovata in response to phosphorus fertilizers and planting method under drought stress ارزیابی عملکرد و ویژگی‌های کیفی گیاه دارویی اسفرزه (Plantago ovata Forsk ) در پاسخ به حاصلخیز کننده‌ های فسفری و روش کاشت در شرایط تنش خشکی 113 128 3526 10.22070/hpn.2021.14080.1128 FA میثم خاوری دانشجوی دکتری آگرواکولوژی دانشگاه زابل، زابل، ایران. محمود رمرودی دانشیار گروه زراعت دانشگاه زابل، زابل، ایران. احمد قنبری استاد گروه زراعت دانشگاه زابل، زابل، ایران. مهدی دهمرده دانشیار گروه زراعت دانشگاه زابل، زابل، ایران. Journal Article 2021 01 31 Introduction: Today, the use of medicinal plants has grown considerably due to the reorientation of human towards nature and natural products, the side effects of synthetic materials and the discovery of new drugs from the nature. Water scarcity is one of the important environmental factors for reducing the growth and yield of many crops, especially in the arid and semi-arid regions of the world. After nitrogen; phosphorus is the most important essential nutrient required by the plants and different seed position in the soil can affect plant growth. Therefore, an experiment was conducted to study the effect of the planting method and phosphorus fertilizers in response to drought stress on the yield, yield components and photosynthetic pigments of isabgol (Plantago ovata L.). Material and methods: This experiment was performed as a split-factorial in the form of a randomized complete block design with three replications in the research farm of Zabol University located in Chah Nimeh. The experimental treatments were including three drought stress, irrigation after 60, 120 and 180 mm evaporation from a class A evaporator as the main-factor, and the combination of seed planting method (flat or ridge planting) and the types of phosphorus fertilizer (100% chemical phosporous fertilizer, Phosphate Barvar2, and 50% chemical phosporous fertilizer + Phosphate Barvar2) as the sub-factor. Results and discussion: The vairiance analysis showed that the interaction of drought stress and phosphorus fertilizers were significant on on number of spikes per plant, number of seeds per spike, 1000-seed weight, grain yield, carotenoids, and total leaf chlorophyll, mucilage percentage and seed swelling index. The greatest spikes per plant, number of seeds per spike, 1000-seed weight, grain yield and total leaf chlorophyll were obtained in conventional irrigation treatment along with the combined application of chemical phosphorous fertilizer and Phosphate Barvar2, while, the highest data for carotenoids (0.78 mg. g-1 FW) and mucilage percentage (15.04 %) were obtained in severe drought stress along with combined application of chemical phosphorous fertilizer and Phosphate Barvar2. Based on the results; the amount of proline and carbohydrates were affected by drought stress and phosphorus fertilizers. The use of phosphorus fertilizers and the severe drought stress increased their quantity. Conclusions: The results suggest that conventional irrigation, application of phosphorus fertilizer and flat planting can increase biological yield compared to limited irrigation, non-application of phosphorus fertilizer and ridge planting. به منظور ارزیابی روش کاشت و حاصلخیز کننده‌های فسفره در پاسخ عملکرد، اجزای عملکرد و ویژگی‌های کیفی گیاه دارویی اسفرزه به تنش خشکی، آزمایشی به‌صورت اسپلیت– فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل واقع در چاهنیمه اجراء گردید. عامل اصلی شامل تنش خشکی در سه سطح، آبیاری پس از 60، 120 و 180 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاسA و عامل فرعی ترکیب روش کاشت بذر (مسطح یا جوی و پشته) و انواع حاصلخیز کننده‌های فسفره شامل 100 درصد کود سوپر فسفات تریپل، کود زیستی فسفات بارور2، تلفیقی کود زیستی فسفات بارور2 و 50 درصد کود سوپر فسفات تریپل و بدون کاربرد کود بودند. نتایج مقایسه میانگین‌های برهمکنش تنش خشکی و حاصلخیز کننده‌های فسفره نشان داد که بیشترین تعداد سنبله در بوته، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و کلروفیل کل برگ از تیمار آبیاری متداول (آبیاری پس از 60 میلیمتر تبخیر) با کاربرد تلفیقی کودهای شیمیایی و زیستی فسفره و بیشترین کاروتنوئید (78/0 میلی‌گرم بر گرم وزن برگ) و موسیلاژ (04/15درصد) از تیمار تنش شدید خشکی با کاربرد تلفیقی کودهای شیمیایی و زیستی فسفره به‌دست آمد. بر اساس نتایج میزان پرولین و کربوهیدرات‌های محلول تحت تأثیر تنش خشکی و حاصلخیزکننده‌های فسفره قرار گرفتند و استفاده از کودهای فسفره و افزایش شدت تنش خشکی، بر میزان آن‌ها افزود. باتوجه به نتایج حاصل این گونه استنباط می‌شود، آبیاری متداول، استفاده از حاصلخیز کننده‌های فسفره و روش کاشت مسطح میتواند عملکرد زیستی و ویژگی‌های کیفی اسفرزه را افزایش دهد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3526_35728f1a6f0f334528bbaf825f86907c.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Morphophysiological response of basil under carbon dioxide and ethanol nutrition پاسخ مورفوفیزیولوژیکی ریحان به تغذیه با دی‏اکسیدکربن و اتانول 129 142 3493 10.22070/hpn.2021.14222.1134 FA عزت دارابی حسین‌آباد قاینی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. محمد مقدم دانشیار گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. محمود شور دانشیار گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. Journal Article 2021 02 26 Introduction: The side effects of chemical drugs have resulted in more attention from humans to use medicinal plants and their extract ingredients to treat many diseases. Basil (Ocimum basilicum) is a medicinal plant from the Lamiaceae family that is used in the food and cosmetic industries. Due to the serious problems in the past decades resulting in the excessive application of chemical inputs and plant growth regulators to enhance agricultural production, nowadays, the need for new technologies to produce safe food and protect the environment has been of great interest to the international community. In this regard, the application of alcohols, especially ethanol and methanol solutions, to impr ove the performance of plants in the agricultural systems is important. The use of foliar application of methanol and ethanol on the aerial parts of different plants propound as one of the newest strategies to increase growth and their yield. Short-term exposure to elevated CO2 for plants generally leads to an increase in the rates of leaf-level photosynthesis due to enhance the activity of ribulose-1.5-bisphosphate carboxylase/oxygenase (Rubisco). The response to elevated CO2 results in an increase in leaf area, biomass accumulation, or individual plant size. Material and methods: To study the morphophysiological response of basil cv. keshkeni luvelou under CO2 and ethanol nutrition, a pot experiment was conducted at the research greenhouse of Ferdowsi University of Mashhad as factorial based on a completely randomized design with three levels of CO2 (380, 700, and 1050 mg/L) and four levels of ethanol foliar application (0, 10, 20 and 30 %v/v) in three replications in 2019. The studied traits were included growth characteristics (plant height, number of branches, stem diameter, internode distance, and fresh and dry weight of the aerial part) and photosynthetic pigments (chlorophyll a, chlorophyll b, carotenoid, and total chlorophyll), antioxidant activity, total phenol, and essential oil content. Statistical analysis was performed using Minitab 17 software. The mean comparison was done by the Bonferroni test at the 5% probability level. The figures drew by Microsoft excel software. Results and discussion: The results of the mean comparisons showed that, with increasing ethanol concentration, the growth characteristics of the plant increased, and also the application of 700 mg/L carbon dioxide was able to increase the growth characteristics of the plant. Application of 700 mg/L CO2 and foliar application of ethanol (20%v/v) increased chlorophyll a, chlorophyll b, and total chlorophyll by 72.18, 74.01, and 71.33%, respectively compared to 380 mg/L CO2 and no ethanol application. The results also showed that the highest antioxidant activity (87.38%) and total phenol (264 mg g fresh leaf weight) higher than control at 700 mg/L CO2 and 20 %v/v ethanol foliar application. The highest essential oil content was observed at 1050 mg/L CO2 and 30%v/v ethanol. The results of this experiment showed that the use of CO2 and ethanol by affecting plant metabolites and improving photosynthesis can affect the morphophysiological characteristics of the basil. Conclusions: Based on the results of this experiment, the growth characteristics, photosynthetic pigments, antioxidant activity, total phenol, and essential oil content of O. basilicum cv. Keshkeni luvelu was influenced by CO2 and ethanol. At 700 mg/L CO2 and 20%v/v ethanol application due to the effect on these compounds in improving photosynthesis, the highest growth characteristics were observed. While the highest essential oil content was observed in the highest levels of carbon dioxide and ethanol foliar application. Therefore, according to the results of this study to achieve the highest yield of basil, 700 mg/L CO2 and 20%v/v ethanol application is recommended. به منظور تولید پایدار محصولات کشاورزی نیازمند استفاده از نهاده هایی هستیم که بیشترین راندمان و در عین حال کمترین ضرر را برای سلامتی انسان و محیط زیست داشته باشند. باهدف بررسی اثر سطوح مختلف دی‏اکسیدکربن و محلو‏ل‏پاشی اتانول بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی ریحان رقم کشکنی لولو در سال 1398 آزمایشی گلدانی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه سطح دی‏اکسیدکربن (380، 700 و 1050 میلیگرم در لیتر) و چهار سطح محلولپاشی اتانول (0، 10، 20 و 30 درصد حجمی) در سه تکرار انجام شد. صفات مورد مطالعه شامل ویژگیهای رشدی (ارتفاع بوته، تعداد شاخهفرعی، طول میانگره، قطر ساقه و وزن تر و خشک اندام هوایی)، رنگیزه‏های فتوسنتزی (کلروفیل a، کلروفیل b، کارتنوئید و کلروفیل کل)، فعالیت آنتی‏اکسیدانی، فنل کل و میزان اسانس بودند. نتایج مقایسه میانگین دادهها نشان داد که با افزایش غلظت اتانول اکثر ویژگیهای رشدی گیاه افزایش یافت همچنین کاربرد دی‏اکسیدکربن در سطح 700 میلیگرم در لیتر بیشترین تاثیر را در افزایش ویژگیهای رشدی ریحان برجای گذاشت. کاربرد 700 میلیگرم در لیتر دی‏اکسیدکربن و محلول‏پاشی 20 درصد حجمی اتانول به‏ترتیب موجب افزایش 18/72، 01/74 و 33/71 درصدی کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل نسبت به سطح 380 میلیگرم در لیتر دی‏اکسیدکربن و عدم محلول‏پاشی اتانول شد. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین فعالیت آنتی‏اکسیدانی (38/87 درصد) و فنل کل (264 میلی‏گرم در گرم وزن تر برگ) در سطح 700 میلیگرم در لیتر دی‏اکسیدکربن و محلول‏پاشی 20 درصد اتانول مشاهده شد. بیشترین میزان اسانس نیز در سطح 1050 میلیگرم در لیتر دی‏اکسیدکربن و محلولپاشی 30 درصد حجمی اتانول حاصل شد. نتایج این آزمایش نشان داد که کاربرد دی‏اکسیدکربن و اتانول با تاثیر بر متابولیت گیاهی و بهبود رنگیزههای فتوسنتز می‏تواند بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی گیاه ریحان تاثیرگذار باشد؛ بطوریکه برای رسیدن به بیشترین عملکرد کاربرد 700 میلیگرم در لیتر دی‏اکسید کربن و 20 درصد حجمی اتانول پیشنهاد می‏شود.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3493_a4b076ff4fe1ccea5a2d4db26aaceed9.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Improvement of yield and photosynthetic indices of ‘Lollo Rosso’ lettuce by bacterial biofertilizer at different concentrations of phosphorus under hydroponic culture بهبود عملکرد و شاخص‌های فتوسنتزی کاهو لولوروسا با کود زیستی باکتریایی در غلـظت‌های مختلف فسفر در شرایط کشت هیدروپونیک 143 158 3490 10.22070/hpn.2021.14632.1141 FA ادریس شعبانی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-4208-616X Journal Article 2021 05 21 Introduction: Phosphorus is the second limiting element of plant yield after nitrogen. Rock phosphate is a non-renewable resource. Global data shows that by 2050 the requirement for P fertilizers will increase by 50-100% and universal phosphate rock resources will be evacuated within the next 50-100 years (Cordell et al. 2009). Phosphate-solubilizing microorganisms such as bacteria are one of the most important tools for researchers in reducing of phosphorus fertilizers consumption in agriculture. Despite many studies on the effect of bacteria on physiological reactions and plant performance in soil culture, there are few reports on the effect of bacteria on these reactions in hydroponic culture. The aim of this study was to investigate the role of Bacillus subtilis on yield, photosynthetic properties and reducing of phosphorus fertilizers consumption in hydroponic culture. Material and methods: The experiment was factorial based on a completely randomized design with three replicates. A greenhouse experiment was performed to evaluate the effect of Bacillus subtilis UTB96 and different concentrations of nutrient phosphorus (12.5, 25, 37.5, 50 and 62.5 mg L-1) on the yield, pigments and photosynthetic index, root-to-shoot phosphorus ratio and bacterial population. ‘Lollo Rosso’ lettuce seedlings were prepared under greenhouse conditions. Probio 96® biological fertilizer was used to inoculate the ‘Lollo Rosso’ lettuce seedlings at time of transplant by utilization a root dip method (with submergence for 5 min); then a repeated inoculation was conducted at 20 days after transplanting by watering 25 mL of the inoculums plant-1. Lettuce plants were grown in soilless culture with the Resh nutrient solution (Resh, 2012). P was added as KH2PO4 at the following concentrations of 12.5, 25, 37.5, 50, and 62.5 mg L-1. Photosynthetic indices were measured during growth and traits such as yield and physiological characteristics were measured at harvest time (50 days after transplanting). All data were statistically analyzed by analysis of variance (ANOVA) using the SAS 9.1 software (SAS Inc., Cary NC). Duncan’s multiple-range test was performed at p = 0.05 on each of the significant variables measured. Results and discussion: The mean comparisons showed that plants inoculated with bacteria had higher yields than uninoculated plants at all levels of phosphorus (Figure 3). Interaction data of bacteria and different concentrations of phosphorus in the nutrient solution showed that, like the 50 mg L-1 treatment, a 25% reduction in phosphorus consumption (37.5 mg/L) caused the highest photosynthesis rates in BS1P3 (Bacterial inoculated and 37.5 mg/L of phosphorus) and BS1P4 (bacterial inoculation and 50 mg/L phosphorus). The findings of this study clearly showed that as in the treatment of 50 mg/L, a reduction of 50% (25 mg L-1) and 25% of phosphorus consumption (concentration of 37.5 mg/L) in treatments with bacterial inoculation caused the highest values of phosphorus concentration in plant tissues and bacterial accumulation in the substrate, respectively (Table3).Today, the positive effects of these bacteria on plant yield to their effect on improving root growth (Rahi, 2016), increasing the absorption of nutrients such as phosphorus (Turom et al., 2007), the production of growth hormones such as auxin and gibberellin (Ruzzi and Aroca, 2015), attributed to the increase of photosynthetic pigments (Rahi, 2016) and the maintenance of photosynthetic efficiency (Wang et al., 2012). Therefore, according to the results of this study, the positive effects of this bacterium on photosynthetic indices may be due to their ability to increase phosphorus uptake in ‘Lollo Rosso’ lettuce, which indirectly affects root growth and photosynthetic efficiency and finally improved the above characteristics. Conclusions: The results of this study showed that the use of Bacillus subtilis UTB96 biofertilizer improves nutrient uptake, increases the growth of greenhouse plants in hydroponic condition and reduces the phosphorus fertilizers consumption. امروزه استفاده از میکروارگانیسمهای حلکننده فسفات به منظور کاهش مصرف کودهای فسفره مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. در این راستا آزمایشی گلخانهای (به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی) به منظور ارزیابی اثر باکتری UTB96 Bacillus subtilis و غلظتهای مختلف فسفر محلول غذایی (5/12، 25، 5/37، 50 و 5/62 میلی گرم بر لیتر) بر عملکرد، رنگیزهها و شاخصهای فتوسنتزی، نسبت فسفر ریشه به ساقه کاهو لولوروسا و جمعیت باکتری (CFU) بستر در 3 تکرار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از باکتری در بسترهای کشت بهتنهایی سبب افزایش 88/20 درصدی عملکرد در مقایسه با تیمار بدون تلقیح باکتری شد. همچنین استفاده مجزای تیمارهای فسفره نشان داد که تیمار استاندارد فسفر در مقایسه با پایینترین سطح فسفر (5/12 میلی گرم بر لیتر) بهترتیب سبب افزایش 97/93%، 27/61%و 27/48% عملکرد، نرخ فتوسنتز و کلروفیل کل گردید. اثر متقابل UTB96 B. subtilis و غلظتهای مختلف فسفر محلول غذایی نشان داد که همانند تیمار 50 میلی گرم بر لیتر، کاهش 25 درصدی مصرف فسفر (غلظت 5/37 میلی گرم بر لیتر) نیز در تیمارهای با تلقیح باکتریایی سبب بروز بالاترین مقادیر نرخ فتوسنتز،CFU و کاهش 50 درصدی فسفر (غلظت 25 میلی گرم بر لیتر) سبب افزایش جذب فسفر بافتهای ریشه و ساقه کاهو لولوروسا گردید. عملکرد گیاهان با تیمار 5/37 میلی گرم بر لیتر فسفر و تلقیح باکتریایی (BS1P3) بیشتر از تیمار 50 میلی گرم بر لیتر فسفر و بدون تلقیح باکتریایی (BS0P4) بوده است. بنابراین نتایج این مطالعه نشان داد که با بهرهگیری از باکتری UTB96 B. subtilis نه تنها می توان سبب افزایش عملکرد محصولات گلخانهای در شرایط کشت بدون خاک شد، بلکه می توان با کاهش 25 درصدی مصرف کودهای فسفره نتایج مشابه با تیمارهای استاندارد را هم انتظار داشت. بنابراین این یافته ها گام موثری در کاهش مصرف کودهای گران قیمت فسفره و کاهش آلودگیهای زیست محیطی میباشد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3490_530439b80e13998bb13ecb9a71a0865b.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 The effect of nitrogen and silicon treatment on some quantitative and qualitative traits of fenugreek (Trigonella foenum graecum L.) تأثیر تیمار نیتروژن و سیلیسیم بر برخی پارامترهای فتوسنتزی وصفات کمی گیاه شنبلیله (Trigonella foenum graecum L.) 159 172 3494 10.22070/hpn.2021.14662.1142 FA خورشید خلیل‌پور دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم و مهندسی باغبانی-گرایش گیاهان دارویی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران حسین مرادی استادیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. کامران قاسمی استادیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. 0000-0002-5001-0392 Journal Article 2021 06 01 Introduction: Fenugreek (Trigonella foenum graecum L.) has a good medicinal value due to the presence of effective substances such as alkaloids, flavonoids, vitamins A and C, iron and calcium salts. To achieve maximum grain yield and, as a result, maximum active ingredient in fenugreek, suitable nutrients and nutrients play a major role.. Material and methods: To evaluate different levels of N and silicon on some morphological traits such as plant height (cm), root height (cm), leaf length (cm), number of branches per plant, percentage of dry matter of roots and shoots, photosynthetic pigments (mg g-1 FW), shoot nitrate accumulation, leaf N content and shoot shoots and the roots of this plant were experimented with split plots in a randomized complete block design with three replications. N at four levels (0, 50, 100 and 150 kg / ha of irrigation fertilizer) as the main plot and silicon at five levels (0, 1 mM irrigation fertilizer, 2 mM irrigation fertilizer, 1 mM foliar application, 2 mM foliar application) as Sub-plots were considered.. Results and discussion: The results showed that only two treatments of N 50 and 150 with 1 mM silicon spraying showed plant superiority over control. The only treatment in which the root length was significantly longer than the control was N-free 1 mM foliar application. The highest shoot dry matter, which was significantly higher than the control, was obtained in the treatment of 150+ N without silicon. Also, 2 mM silicon-free foliar application of N showed the highest percentage of root dry matter, which was significantly superior to the control. The lowest amount of total chlorophyll and carotenoids was related to the treatment of 2 mM silicon without N fertilizer, which was significantly lower than all other treatments. The lowest nitrate accumulation of 1247 mg / kg was related to 2 mM silicon-free N spraying treatment, which was not significantly different from 50 + N-free silicon and 1 mM silicon-free N fertilizers. The only N treatment + 100 and 2 mM silicon foliar application, which had a higher leaf silicon concentration than that the control, while other treatments used were not significantly different from the control or even less than the control.. Conclusions: Although fenugreek contains N-fixing bacteria, low levels of N help increase the growth of this plant. Regarding root growth, lack of N nutrition and consumption of silicon in the form of irrigation fertilizer both increase root growth. From the point of view of product quality, spraying high concentrations of silicon (2 mM) in the absence of N fertilization can prevent nitrate accumulation in fenugreek, which is very important for human health, but this effect of silicon is not achieved in the presence of high soil N due to N fertilization. However, N fertilization in none of the values used in this experiment did not cause more nitrate accumulation than the control, which proves the permissible use of optimal N in this plant. Also, moderate N fertilization (100 kg / ha) increases silicon leaf infiltration, which can have anti-stress benefits of this useful element. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف نیتروژن (0، 50، 100 و 150 کیلوگرم در هکتار به‌صورت کودآبیاری) و سیلیسیم (0، کودآبیاری یک میلی‌مولار، کودآبیاری دو میلی‌مولار، محلول‌پاشی یک میلی‌مولار، محلول‌پاشی دو میلی‌مولار) بر ویژگی‌های مختلف گیاه شنبلیله، آزمایشی به صورت کرت‌های خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی انجام شد. صفات مورد مطالعه در این آزمایش شامل: ارتفاع بوته، طول برگ، تعداد شاخه در بوته، طول ریشه، درصد ماده خشک ریشه، درصد ماده خشک اندام هوایی، رنگیزه‌های فتوسنتزی، میزان نیتروژن، نیترات و سیلیسیم گیاه بودند.طبق نتایج، تنها با دو تیمار نیتروژن 50 و 150 به همراه محلول‌پاشی یک میلی‌مولار سیلیسیم، ارتفاع بوته نسبت به شاهد برتری معنی‌داری نشان داد. تنها تیماری که طول ریشه آن بیشتر از شاهد ثبت شد، تیمار محلول‌پاشی یک میلی‌مولار سیلیسیم و بدون نیتروژن بود. بیشترین ماده خشک اندام هوایی در تیمار نیتروژن 150+ بدون سیلیسیم به‌دست آمد. همچنین تیمار محلول‌پاشی دو میلی‌مولار سیلیسیم بدون نیتروژن بالاترین درصد ماده خشک ریشه را نشان داد. کمترین مقدار کلروفیل کل و کارتنوئید مربوط به تیمار محلول‌پاشی دو میلی‌مولار سیلیسیم بدون نیتروژن و کمترین مقدار تجمع نیترات، مربوط به تیمار محلول‌پاشی دو میلی‌مولار سیلیسیم بدون نیتروژن بود. تنها تیمار نیتروژن 100+ محلول‌پاشی دو میلی‌مولار سیلیسیم بود که غلظت سیلیسیم برگ بیشتری نسبت به شاهد داشت. به طور کلی، ترکیب تیماری نیتروژن 50 + محلول‌پاشی یک میلی‌مولار سیلیسیم در جهت بهبود رشد رویشی و تیمار نیتروژن 100 به منظور افزایش نفوذ برگی سیلیسیم و به همراه آن افزایش خاصیت ضد تنشی این عنصر مفید توصیه می‌گردد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3494_ba4c26594a39c1a53682fcccc825d17f.pdf

دانشگاه شاهد نشریه تغذیه گیاهان باغی 2645-4084 4 (شماره ا، بهار و تابستان) 2021 08 23 Morphological and yield responses of Silybum marianum L. to chemical and biological fertilizers in different planting dates پاسخ های مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال (.Silybum marianum L) به کودهای شیمیایی و زیستی در تاریخ های کاشت مختلف 173 186 3390 10.22070/hpn.2021.5681.1103 FA علی اصغر موسوی‌کیا دانشجوی دکتری گیاهان دارویی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. سید غلامرضا موسوی دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. محمد جواد ثقه الاسلامی دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. 0000-0003-3826-5074 رضا برادران دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Journal Article 2020 07 03 Introduction: Medicinal crops production is well interested in Iran due to market demand in recent years. Silybum marianum L. is an annual or biennial plant, native to the Mediterranean region, which now could be found in other warm and dry regions. Silybium marianum is used traditionally as a hepatoprotective agent and supportive treatment of liver disorders. Its fruits contain flavonolignan compounds, silymarin, which silybin is the main constitute (Abdolahzareh et al., 2012). Management of planting date and integrated nutrition systems in medicinal plants have to be considered. Sowing date affects the crop yields through changing weather parameters in the growth period. In addition to planting date, fertilizers rate and type, has an influence on crop production. Today continuous and excessive application of chemical fertilizers may have negative impacts on soil health and environment causing environmental problems (Mohammadpour Vashvaei et al., 2017). Bio-fertilizers are considered as sustainable alternative sources of nutrients compared to the synthesized fertilizers. The objective of the present study was to examine the effects of sowing date and fertilizing system (chemical, biological and integrated) on the morphological traits and yield of the milk thistle under Birjand, Iran conditions. Material and methods: This research was carried out at the research farm of Birjand branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran, in 2018. The experiment was conducted as a split plot based on a randomized complete blocks design with three replications. Three sowing dates (March 6, April 4 and May 5) and 6 fertilizing systems (non-fertilizer as control, NPK, vermicompost, Akadin, 50% NPK + 50% vermicompost, 50% NPK + 50% Akadin) were as main plots and sub plots respectively. In the study the responses of some morphological traits and yield of Milk Thistle were evaluated. Soil texture in the site of study was loam. Soil pH and EC were 7.4 and 2.3 mmos/cm respectively. Nitrogen, P, and K content of the soil were 3.8, 11.6 and 75.2 mg/kg at the depth of 0-30 cm, respectively. All data were analyzed by SAS statistical software and means were compared by LSD Test at 5% level. Results and discussion: The first planting date (March 6) had the highest average morphological traits (plant height, capitol diameter and number of branches) and seed yield components (capitol number per m2, number of seed per capitol, 1000-seed weight, seed yield). On the other hands the treatments 50% NPK and 50% vermicompost fertilizers had statistical superiority for most of the studied traits. The highest (3327.7 kg/ha) and the lowest (318.4 kg/ha) seed yield were related to the treatments NPK+ vermicompost at the first planting date and treatment of non-fertilizer application at the third planting date, respectively. It seems that seed yield declining for the planting date of May 5, was related to the shortening of growth season and the coincidence of pollination with summer heating. This caused a severe decrease in the number of capitol per m2 and the number of seed per capitol. Normally, using organic fertilizers with chemical fertilizers improves physical aspects of the soil; increases microorganisms activity in the soil, nutrients availability, photosynthesis, yield components and eventually seed yield (Mohammadpour Vashvaei et al., 2017). Similar results also have been reported by Zarghani et al. (2019). Morphological traits quantity positively correlated to yield components and seed yield. Thus the highest value for these traits were observed for the first planting date under using NPK+ vermicompost. As a result, the superiority of seed yield of Silybum marianum in this treatment compared to other treatments, was to be expected. The results of regression analysis showed that traits capitol diameter, number of capitol per m2, number of seed per capitol and 1000-seed weight were entered into the regression model, which explained 84.57% of total seed yield changes. Conclusions: In general, the planting date of March 6 was superior to the other two planting dates and this planting date could be suggested as a suitable date for the cultivation of Silybum marianum L. in Birjand region under using 50% NPK+ 50% vermicompost. تعیین تاریخ کاشت و تغذیه مناسب از مهمترین جنبههای بهزراعی در گیاهان دارویی میباشد. از اینرو بهمنظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت (15 اسفند، 15 فروردین و 15 اردیبهشت) و سیستم تغذیهای (عدم کاربرد کود، NPK، ورمیکمپوست، آکادین،50 درصد NPK و ورمیکمپوست، 50 درصد NPK و آکادین) بر صفات مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 97-1396 انجام شد. نتایج نشان داد تاریخ کاشت 15 اسفند منجر به افزایش معنیدار صفات مورفولوژیکی (ارتفاع بوته، قطر کاپیتول و تعداد انشعابات)، صفات عملکردی (تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت) گردید. همچنین کاربرد 50 درصد NPK و ورمیکمپوست در اکثر صفات مورد مطالعه از برتری آماری معنیداری برخوردار بود. بیشترین عملکرد دانه با میانگین 7/3327 کیلوگرم در هکتار، در تیمار کاربرد 50 درصد کودهای NPK و ورمیکمپوست در تاریخ کاشت اول بدست آمد. چهار صفت قطر کاپیتول، تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول و وزن هزار دانه در مجموع 57/84 درصد از تغییرات عملکرد دانه را توجیه کردند. بهطور کلی تاریخ کاشت 15 اسفند و کاربرد 50 درصد NPKو ورمیکمپوست برای کشت گیاه ماریتیغال در بیرجند مناسب به نظر میرسد.

https://hpn.shahed.ac.ir/article_3390_c96eb23f53506bfe67b145857f422acd.pdf